Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

DEN KSERO AN EXO KATHOLOU ANAGNOSTES.....
.................... ALLA THA ANARTISO SE LIGO KERO KENOURIA PRAGMATAKIA
.............................................................................

कई कई कई

kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai kai

Amelie - J'y Suis Jamais Alle.

Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Ο μικρος πριγκιπας


Χείλια μίλια μακριά από την αγάπη, γύρο τίποτα. χείλια μίλια μακριά από παρέα. χείλια μίλια μακριά από τη μυρωδιά των λουλουδιών, από το ζεστό αεράκι που ακουμπά το πρόσωπο σου και σου θυμίζει ότι ζεις. κι αν είναι άνοιξη οι ευωδίες των λουλουδιών εξασθενούν στην έρημο της πόλης. και ένα γκρίζο τοπίο πληγώνει και την παραμικρή ελπίδα για ζωή. καλύτερα έτσι τι να την κάνεις μια ζωή χωρίς εποχές, χωρίς τη μυρωδιά των λουλουδιών που σου θυμίζει κάθε άνοιξη ότι υπάρχεις. ότι μπορείς να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, τη να κάνεις μια ζωή μοναξιάς μέσα σε τόσο κόσμο που μοιάζουν σαν μηχανές κουρδισμένες χωρίς αισθήματα, χωρίς νόημα ουσιαστικής ζωής. ακόμα και η μελωδία από τα ηλιοτρόπια έχει χαθεί. χίλια μίλια μοναξιάς, κανείς πλέων δεν ακούει δεν νιώθει. η αισθήσεις και τα συναισθήματα είναι πολυάσχολα, όπως και η κάτοχοι τους. δεν έχουν χρόνο να γνωρίσουν να νιώσουν να μιλήσουν η να αισθανθούν. λυπάμαι για το αεράκι της άνοιξης. τη μυρωδιά των λουλουδιών, για τα όμορφα ηλιοβασιλέματα. λυπάμαι ακόμα που δεν έχω να αποχαιρετίσω κανένα αντίο.

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Photobucket

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

ΠΡΟΚΛΗΣΗ


Ενα δευτερόλεπτο της στιγμής,
σε τύλιξα γύρω μου.
Μανδύας να γίνεις της διάφανης ψυχής μου.
Να καλύψεις το γυάλινο κορμί μου,
που μέσα του μόνο εσύ μπορείς να δείς,
Τα συναισθήματα μου.
και να δαμάσεις την καρδιά μέσα στο κορμί μου.
χωρίς να του επιφέρεις την παραμικρή ρωγμή.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

καλιψα απο


Παω να κλαψω στιν ακρι του δρομου που τρεχει το λουκι τις αποστασις .
Και γεμιζο τις τσεπες μου με αποτσιγαρα και μασιμενες τσιχλες.
Θα σου κανω δωρο μερικα αν μου χαρισις ένα χαστουκι .
Μουσκιδι από τη βροχη τις γης ανθιζο. Γυμνος στεκομε στι λεοφορο.
Στεκομε ορθιος ακομα στι μεσι του δρομου και πλιμιρα τα πεζοδρομια.
Από εροτες απλοσε το χερι και πιασε έναν .κανε τον δικοσου κατά δικοσου .απλοσε το χερι και πιασε έναν . και σκοτοσε τον και θρινισε τον και παρτου ένα τσιμπουκι για παριγορια.
Δως του μια γοπα να καπνισει.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

ΦΥΛΑΚΗΣ ΦΥΛΑΚΗ


Μέσα στην κάρδια μου είναι ένα κλουβί.
Η μήπως η κάρδια μου είναι κλουβί.
Ούτε μπαίνει ούτε βγαίνει κάνεις.
Η μορφή σου μόνο αιωρείται
και εσύ μικρέ μου τι φταις.
Πια μοίρα σού κληροδότησε
να τρέχουν από το μυαλό σου γράμματα.
Και εσύ μικρέ μου τι χρωστάς
στα δικά μου αισθήματα
να σταυρώνεσαι.
Στάζουν από τους καρπούς τον χεριών σου
πέτρες με ροδοπέταλα.
Και εσύ μικρέ μου τι ζητάς;
στις δίκες μου πληγές επιβεβαίωση.
Και εσύ μικρέ μου πως αντέχεις;.
Η μορφή του με βαραίνει.
Και εσύ μικρέ μου πως τολμάς
να μπαίνεις στο κλουβί μου.
Και εσύ μικρέ μου.
Μικρέ μου εσύ.

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

...................ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΣ...........................

- με θυμάσαι;
+ Πως θα μπορούσα όχι.
- με νιώθεις;
+ αυτό έκανα πάντα, γιατί όχι τώρα.
- με πονάς;
+ ποτέ μου δεν το έκανα, τώρα γιατί ναι.
- μου κρατάς κακία;
+ θα ήθελα!. αν μπορούσα.
- με αγαπάς;
+ άθελα μου.
- γιατί είσαι εδώ!!
+ δεν είμαι εδώ. Ποτέ δεν ήμουν.
- τι θες απόψε;
+ ………..
+ με σκέπτεσαι;
- εμμονή στο μυαλό μου.
+ μου κρατάς το χέρι;
- όχι εγώ.
+ αρκετά ώμος!. να σε συνοδέψω ως τη σοφίτα .
- πάντα ήσουν κάλος οικοδεσπότης.

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

ΧροΝΙΑΡΕΣ μεΡεσ



Στρομενο τραπεζι γιορτινο, με αδια πιατα και ποτιρια.
ανθροπους κενους στις καρεκλες
παραμονι χριστουγενον στολισα το μαυρο φερετρο που πλει στο σαλονι.
ξαπλοσα μεσα να κυμιθο για να πεθανω την καταθλιψη μου,
που τρεφετε από τη θια ουσια μου.
κανενας δεν θρυνει πλαι μου.
στο δεντρο κρεμασα κολιβα και πλαστικα κουταλακια.
κανεις δεν κυνιτε δεν μιλαει απλα υπαρχουν στο χωρο.
εξω χιονιζει ματεοδοξια,
και η ψιχολογια μου εχει αποκλιστι, στα χιροτερα διαμερισματα της
που είναι διπλα στα νεκροταφια.
αφισα το αυτι μου στο στασιδι τις εκλισιας,
να πλιροφοριθη τη γενιση και τι νεα επωχη

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008



Photobucket

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008



Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008

---------------------------ΔΙΑΔΡΟΜΗ--------------------------------------


Άσπρες διαγραμμίσεις.
δεξιά αριστερά διακεκομμένη γραμμή στη μέση.
γκρι πάτωμα από χαλίκια.
βήμα εμπρός και διαγώνια μπροστά μερικές φορές.
από πίσω ο δρακός με τα τέσσερα μάτια που γυρνάει χώρες χωριά.
μπροστά ένα άλογο πενταθέσιο.
με το παιδί να χαιρετάει τους πίσω.
έξω από τις γραμμές βροχή μέσα όχι.
πρίγκιπες τρέχουν να υπηρετήσουν τους δούλους τους.
βασίλισσες μπανιαρίζονται μαζί με τα γουρούνια.
όλες μαζί γυμνές.
καμαριέρες τρίβουν τα απόκρυφα τους.
δούλοι γυμνοί ξεπροβάλουν μέσα από τη βροχή.
κόρνα ξυπνάει το παιδί και ξαναχαιρετάει.
αντίθετα τρέχουν περπατούρες με μπαμπάδες στα καθισματάκια.
μητέρες έξω από το δρόμο χειροκροτούν με τα στήθη τους.
ξερογκαζιά ξυπνάει το παιδί και χαιρετάει.
βουνά και κάμπους που παίζουν κυνηγητό.
σταματάει το άλογο.
κατεβαίνει το παιδί και βγάζει το στομάχι του.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

ΞΩΤΙΚΟ

Photobucket

Να σε γνωρίσω δεν θα έχει νόημα. σε γνωρίζω καλά.
να σε δω δε θέλω. σε είδα σε όνειρα αλλόκοτα έκφυλα αμαρτωλά, και σε γνώρισα.
να σε ακουμπήσω θα μου κάνει κακό. το αποφεύγω,
ακούμπησες την ψυχή μου, είναι αρκετό.
μου μιλάς, νιώθω τη γη που γυρνάει τον ήλιο που Λάμπει.
μα σαν σωπάσεις σταματούν.
δεν σε έχω δει.
δεν σε έχω ακουμπήσει.
δεν σε γνωρίζω, μου λείπεις, παράλογο παρανοϊκό αληθινό.
μου λύπης. ικανοποιείς της ορμές μου καλύτερα από τον καθένα.
περνάμε ώρες μαζί. σε ζητάω εγώ, το κορμί μου, η ψυχή, η καρδία μου.
δεν ξέρω τι από όλα; όλα.
δεν σε έχω δει.
δεν σε έχω ακουμπήσει.
με έκανες να τελειώσω να γελάσω να δακρύσω να πονέσω.
σε ξέρω κάλα αλλά αυτό που γνωρίζω καλύτερα είναι πως δεν σε ξέρω.

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

cap ou pas cap


ΑΓΑΠΑ ΜΕ ΑΝ ΤΟΛΜΑΣ
ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

η έμπνευση δεν υπάρχει πάντα


Έμπνευση υπάρχει;
ποιος ξέρει;
είναι φίλη;
εχθρός;
Κάναμε παρέα καλή, με πρόδωσε και με άφησε μόνο στη μοναξιά μου.
Είναι σαν τα νιάτα, παρόμοια νομίζεις ότι θα τα έχεις για πάντα.
Και ξαφνικά τα χάνεις, σε αντίθεση με την έμπνευση που έρχεται σου κρατάει το χέρι. Και πριν σου το ζεστάνει στο αφήνει, και μένεις μόνος στο σκοτεινό δωμάτιο.
Τη βλέπεις να ανεβαίνει τη σκάλα ακούγοντας το θόρυβο από τα βήματα της.
Βλέπεις το φόρεμα της που σέρνετε στα σκαλοπάτια να τα σβήνει.
Και εσύ ανήμπορος αδύναμος να την κρατήσεις.
Μπορείς φυσικά να τη φωνάξεις, μόνο για εκτόνωση διότι εκείνη δεν σε ακούει.
Το ακουστικό της σύστημα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ,
και έτσι πηγαίνει στα κουφά όπου τη βγάλει.
Μη μπορώντας να ακούσει τη της λες, αν την χρειάζεσαι.
Και ελπίζεις να ‘ρθει για να ζεστάνει το χέρι σου ξανά.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

ΜΙΡΙΑΛΕΝΧ


Μιά όιρι μάραλι πάραχι πορμόλ.
γούν μπο πρε λασέν ουνενεχί.
απόχρομε μινακριά γκούραν.
πιγράν γιουχάν κραζίν.

κούρμεντ γκαυρέλ κιουμέγι παραζίν.
βρασόζ μπούσκα ριμιάνη.
σέπρε παγαμπόντε μίκοντ μελάχ.
ζενζουζεί χι λαφανρέ σι χιο ναμάρ.

σο λιεμερενί τουσμούρ τακαράν ολιέναμαν.
ζερίχ ηουχαλί κοκιντιέ σανζάρ κοντερένη ζούν μι.
καριμεκίν βαμβακρεζεί λα σιντεζί.
ζουνζεζί να χυρεσίν πιρά.

ζιζενίφ νια μου μούν πούρατ ανιέρη.
ζιν φαραζιάν κούμαχ μπούχ κριάν.
μουριάμαν τσιριγκεζιά μια νυχτιθέ.
σουρσού να μουριτεί νιέμ.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

_______________ΑΙΔΟΙΟ_____________



Πορφυρά τα μαλλιά της. σαν φλόγες που καίν τους ώμους της.
η γραμμή των χειλιών της σαν κύματα ποταμού.
που παρασέρνουν τα πάντα στο πέρασμα τους.
και αβοήθητος γλιστράω στο πηγούνι της,
και χύνομε στο λαιμό της μαγεμένος απο τις γραμμές του κορμιού της.
που σαν τις αντικρύζεις ζαλίζεσαι,απο μία ζάλη διαφορετική,μεθυστική.
που σου προσφέρει ευφορία.
και το περπάτημα της αντιλόπιο αισθησιακό ιδιαίτερο.
σα να βλέππεις νύμφες να χορεύουν στα κλαδιά μιας αγριοσυκιάς.
και μόνο που αντικρύζεις τη μορφή της πάλεσε,
δονείσαι με ρίχτερ χαράς ελπίδας αγάπης έρωτα.
έρωτα αγνό παρθένο σαν τη μορφή της.
που σαν την αντικρύζεις καθρεφτης που σε τραβάει.
και σε ταξιδεύει σε άλλους κόσμους λατρεμένους.
με άρωμα της δικής της σάρκας.
που σαν το φορέσω θα πάρω τη μορφή της.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

============ΦΤΕΡΑ============




Κορμιά τυλιγμένα με πούπουλα και φτερά.
Με άυλη σάρκα, χωρίς σάρκα.
Χωρίς γενετήσιες ορμές πλάσματα αγένητα.
Ομορφιά που την περιβάλουν πούπουλα και φτερά.
Αρκεί μόνο που πετάνε για να τους μισώ.
Αρκεί που έχουνε φτερά.

Photobucket

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2008

11 οκτωβριου

6 weeks! Pictures, Images and Photos

11 Οκτώβριου 1985. 10:30 γεννιέται στην υδρόγειο.
ούτε άνδρας είναι ούτε γυναίκα. θα αναζητήσει το φύλο του στα δεκαέξι του χρόνια.
το κλάμα θα ταράξει τη μητέρα του, που με τη σειρά της θα το ταΐσει μανδραγόρα.
και θα καθορίσει το φύλο του παιδιού της σύμφωνα με τα δικά της θέλω.
και όχι με τις δικές του ανάγκες.
στον έρωτα δεν θα υποστηρίζει το φύλο του.
ο έρωτας θα του Πονάει τον πρωκτό,
και χτυπώντας του τον προστάτη θα του προσφέρει ηδονή.
θα νιώθει διαφορετικός από όλους, μοναδικός.
μη γνωρίζοντας ομοίους του, μη γνωρίζοντας ότι υπάρχουν.
όταν αποφοιτήσει από το γυμνάσιο θα ανακαλύψει μια παράλληλη κοινωνία.
δεν θα νοιώθει μειονεκτικά πια, αλλά οι τύψεις διαπερνούν το χαρακτήρα του και το ισχυρό εγώ του.
θα έχει συντρόφια από ομοίους του που τον στηρίζουν.
νιώθει και πάλι μόνος όχι από φίλους από σύντροφο.
γιατρεύοντας τις πληγές του σε αμαρτωλά βράδια, σε εφήμερες σχέσεις.
στηριγμένες όχι σε αισθήματα αλλά σε ηδονή.